USAMODZIELNIENIE


Usamodzielnienie (definicja)  – długotrwały proces wychowawczy, któremu podlegają pełnoletni wychowankowie rodzin zastępczych oraz placówek opiekuńczo – wychowawczych, mający na celu podjęcie przez nich samodzielnego, dojrzałego życia w integracji ze środowiskiem.

INDYWIDUALNY PROGRAM USAMODZIELNIENIA

Indywidualny program usamodzielnienia osoba usamodzielniana przygotowuje we współpracy z opiekunem usamodzielnienia i przedkłada dyrektorowi Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie do zatwierdzenia.

Jest to rodzaj kontraktu socjalnego z usamodzielnianym wychowankiem, będący podstawą do przyznania świadczeń pieniężnych.

Indywidualny program usamodzielnienia określa obowiązki osoby usamodzielnianej w tym:

  • formy uzyskania wykształcenia,
  • podjęcia zatrudnienia,
  • uzyskania odpowiednich warunków mieszkaniowych,
  • uzyskania należnych świadczeń wraz z terminem realizacji.

Określa również zakres współdziałania osoby usamodzielnianej z rodziną naturalna i środowiskiem.

Treść programu wypełniają obowiązki usamodzielnianego wychowanka oraz zobowiązania podjęte przez opiekuna usamodzielnienia.

Indywidualny program usamodzielnienia jest podstawą do przyznania pomocy pieniężnej na usamodzielnienie i pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki z datą podpisania go przez osobę usamodzielnianą i dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.

W przypadku zmiany sytuacji życiowej osoby usamodzielnianej może ona wraz z opiekunem dokonać zmian w indywidualnym programie usamodzielnienia a następnie przedstawić do zatwierdzenia dyrektorowi Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.

Niewykonanie obowiązków przez osobę usamodzielnianą może spowodować odmowę lub zawieszenie wypłacania świadczeń pieniężnych.

Niewykonanie zobowiązań przez opiekuna usamodzielnienia może spowodować jego zmianę przez dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.

WARUNKI OTRZYMANIA POMOCY NA USAMODZIELNIENIE

Pomoc na usamodzielnienie przysługuje osobie, która spełnia następujące warunki:

  • osiągnęła pełnoletniość przebywając w rodzinie zastępczej
  • podstawą umieszczenia w rodzinie zastępczej było postanowienie sądu
  • przebywała w rodzinie zastępczej co najmniej rok
  • wskazała osobę, która podejmie się pełnienia funkcji opiekuna usamodzielnienia i przedstawi pisemną zgodę tej osoby
  • przedstawiła sporządzony razem z opiekunem usamodzielnienia i zatwierdzony przez dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie indywidualny program usamodzielnienia
  • zobowiąże się pisemnie do realizacji przedstawionego programu usamodzielnienia

Okres rocznego pobytu w rodzinie zastępczej liczony jest od momentu osiągnięcia pełnoletniości. W sytuacji, kiedy osoba pełnoletnia pozostanie w rodzinie do czasu ukończenia szkoły, którą rozpoczęła przed osiągnięciem pełnoletniości, okres pobytu w rodzinie zastępczej podlega wliczeniu do rocznego okresu. Czas pobytu po ukończeniu szkoły nie jest wliczany do tego okresu.

Pomoc na usamodzielnienie jest świadczeniem obligatoryjnym, co oznacza, że jeżeli osoba usamodzielniana spełnia kryteria ustawowe starosta nie może jej odmówić przyznania pomocy. (art. 88 ust. 7 ustawy
o pomocy społecznej podaje wypadki w których starosta może ale nie musi odmówić pomocy pieniężnej)

RODZAJE POMOCY NA USAMODZIELNIENIE

Osoba usamodzielniana zostaje objęta pomocą przez pracę socjalną i pomocą:

1. pieniężną na kontynuowanie nauki

2. pieniężną na usamodzielnienie

3. w uzyskaniu odpowiednich warunków mieszkaniowych, w tym mieszkaniu chronionym

4. w uzyskaniu zatrudnienia

5. w formie rzeczowej, na zagospodarowanie.

Warunkiem uzyskania pomocy pieniężnej na usamodzielnienie i pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki jest spełnienie przez osobę usamodzielnianą oprócz warunków wymienionych w rozdziale WARUNKI OTRZYMANIA POMOCY NA USAMODZIELNIENIE następujący kryteriów:

  • jest osobą samotnie gospodarującą, której dochód nie przekracza 200 % kwoty kryterium dochodowego na osobę samotnie gospodarującą lub przebywa w rodzinie, w której dochód nie przekracza 200 % kwoty kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. (dotyczy przyznania pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie)
  • złożyła wniosek o przyznanie pomocy, do starosty właściwego ze względu na miejsce zamieszkania przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej, za pośrednictwem dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie
  • określiła w indywidualnym programie usamodzielnienia plan kontynuowania nauki i zobowiązała się do jego realizacji

Wysokość pomocy pieniężnej na usamodzielnienie i pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki ustala się od kwoty podstawy, która od 1 października 2006 roku wynosi 1 647 zł.

Pomoc na kontynuowanie nauki

Kontynuowanie nauki to przechodzenie ze szkoły niższego stopnia do szkoły wyższego stopnia bez uzasadnionej przerwy (która nie może być dłuższa niż rok).Do kontynuowania nauki zaliczamy tez powtarzanie klasy oraz podjęcie nauki na tym samym poziomie w innej szkole, dającej możliwości zdobycia nowego zawodu.

Pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki przysługuje w wysokości 30 % podstawy (494,10 zł) miesięcznie.

Pomoc na kontynuowanie nauki przysługuje osobie usamodzielnianej uczącej sie w gimnazjum, szkole ponadpodstawowej, ponadgimnazjalnej, szkole wyższej.

Pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki przyznaje sie na czas nauki, do czasu jej ukończenia, nie dłużej niż do ukończenia przez osobę usamodzielnianą 25 lat.

Wychowanek otrzymujący pomoc na kontynuowanie nauki jest zobowiązany do przedkładania na początku każdego semestru zaświadczenia stwierdzającego kontynuowanie nauki w szkole.

Pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki jest przyznawana na czas trwania roku szkolnego (01.09 – 31.08) i roku akademickiego (01.10 – 30.09.)

Jeżeli nastąpi przerwa w okresie między ukończeniem nauki w szkole niższego stopnia a rozpoczęciem nauki w szkole wyższego stopnia, wypłacanie świadczenia należy na ten czas zawiesić.

Pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki i usamodzielnienie przyznaje sie w formie decyzji administracyjnej po uprzednim przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego.

Pomoc na zagospodarowanie w formie rzeczowej

Pomocy na zagospodarowanie w formie rzeczowej udziela starosta miejsca osiedlenia się osoby usamodzielnianej.

Przyznaje się ją na ogólnych warunkach przyznawania pomocy na usamodzielnienie.

Wartość pomocy na zagospodarowanie w formie rzeczowej nie może przekroczyć 300% podstawy tj. 4 941 zł (dla osoby usamodzielnianej niepełnosprawnej w stopniu umiarkowanym lub znacznym jest to równowartość 300%)

Pomoc w zagospodarowaniu polega na zakupie i przekazaniu osobie usamodzielnianej:

  • niezbędnych urządzeń domowych (lodówka, pralka, kuchenka gazowa itp.)
  • pomocy naukowych (książki, komputer)
  • sprzętu rehabilitacyjnego (wózek inwalidzki, proteza, sprzęt do ćwiczeń)
  • sprzętu do podjęcia zatrudnienia (samochód, komputer, telefon)
materiałów do przeprowadzenia remontu mieszkania (materiały budowlane)